Gwiazdozbiór Korony Południowej

Korona Południowa (łac. Corona Australis) to gwiazdozbiór nieba południowego, najlepiej widoczny wieczorami w sierpniu. Najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru jest β Coronae Australis (4,11 mag). Gwiazdozbiór Korony Południowej zajmuje 128 stopni kwadratowych nieba i jest 80. pod względem wielkości spośród 88 gwiazdozbiorów.

Aktualizacja: 2026-11-02

Gwiazdozbiór Korony Południowej: główne gwiazdy połączone liniami — Kształt gwiazdozbioru Korony Południowej: jaśniejsze gwiazdy połączone liniami tradycyjnej figury.

Do swobodnego użytku – wystarczy podpis: Atlas of the Sky (constellationmap.org), CC BY 4.0 · Więcej

Umieść ten obraz na swojej stronie

Wklej ten kod HTML na swoją stronę. Wyświetla obraz i podaje źródło, tak jak wymaga tego licencja.

<a href="https://constellationmap.org/pl/gwiazdozbiory/korona-poludniowa/"><img src="https://constellationmap.org/pl/img/gwiazdozbiory/gwiazdozbior-korony-poludniowej.png" alt="Gwiazdozbiór Korony Południowej: główne gwiazdy połączone liniami" width="800" height="800" loading="lazy"></a>
<br><small><a href="https://constellationmap.org/pl/gwiazdozbiory/korona-poludniowa/">Gwiazdozbiór Korony Południowej</a> · Atlas of the Sky (constellationmap.org), <a href="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/">CC BY 4.0</a></small>

Szczegółowa mapa gwiazdozbioru Korony Południowej

Mapa nieba gwiazdozbioru Korony Południowej z liniami łączącymi gwiazdy, podpisanymi najjaśniejszymi gwiazdami (Meridiana), granicą IAU i sąsiednimi gwiazdozbiorami — Mapa gwiazdozbioru Korony Południowej: linie łączą gwiazdy tradycyjnej figury, linia przerywana to oficjalna granica IAU. Najjaśniejsze gwiazdy oznaczono nazwami i literami greckimi.

Najważniejsze dane

Nazwa łacińska	Corona Australis (dopełniacz: Coronae Australis)
Skrót	CrA
Znaczenie	Korona Południowa
Powierzchnia	128 stopni kwadratowych (80. miejsce na 88)
Położenie	rektascensja 18,6 h, deklinacja −41°
Widoczność	cały gwiazdozbiór widać na szerokościach od 44° N do 90° S
Najlepszy miesiąc	Sierpień (około 21:00)
Najjaśniejsza gwiazda	β Coronae Australis
Gwiazdy jaśniejsze od 6 mag	30
Gwiazdy z nazwą IAU	1
Obiekty Messiera	brak
Sąsiednie gwiazdozbiory	Ołtarz, Skorpion, Strzelec, Luneta

Źródła: pozycje, jasności i barwy gwiazd z Yale Bright Star Catalogue; granice gwiazdozbiorów i nazwy gwiazd według IAU; powierzchnie i odległości z bazy Wikidata; figury gwiazdozbiorów według M. van der Sluysa. Jak powstają mapy.

Jak znaleźć gwiazdozbiór Korony Południowej

Na szerokości 40° N (Hiszpania, Włochy, USA, Japonia) w sierpniowe wieczory trzeba spojrzeć na południe: około 21:00 gwiazdozbiór Korony Południowej góruje na wysokości mniej więcej 9° nad południowym horyzontem. Na szerokości 35° S (Australia, RPA, Argentyna) góruje na południu, około 84° nad horyzontem. Dobrze widać go także miesiąc wcześniej i miesiąc później (w lipcu i we wrześniu) – góruje wtedy mniej więcej o dwie godziny później lub wcześniej.

Gwiazdozbiór Korony Południowej graniczy z gwiazdozbiorami Ołtarza, Skorpiona, Strzelca i Lunety.

Położenie gwiazdozbioru Korony Południowej na nocnym niebie wśród sąsiednich gwiazdozbiorów: Ołtarz, Skorpion, Strzelec i Luneta — Gwiazdozbiór Korony Południowej (wyróżniony) wśród sąsiednich gwiazdozbiorów. Jasne gwiazdy podpisano dla łatwiejszej orientacji.

Gwiazdy gwiazdozbioru Korony Południowej

Gwiazdozbiór Korony Południowej ma 30 gwiazd jaśniejszych od 6 magnitudo – granicy widoczności gołym okiem pod ciemnym niebem. Oto najjaśniejsze z nich:

Gwiazda	Oznaczenie	Jasność (mag)	Typ widmowy	Odległość
—	β Coronae Australis	4,11	K0II	—
Meridiana	α Coronae Australis	4,11	A2V	120 lś

Gwiazdozbiór Korony Południowej do druku: mapa i kształt figury

Czarno-biała wersja do wydruku i sam kształt gwiazdozbioru Korony Południowej bez podpisów – przydatne do szkolnych projektów, kart pracy i nauki rozpoznawania figury na niebie.

Czarno-biała mapa gwiazdozbioru Korony Południowej do druku, z nazwami gwiazd, liniami i granicami

Kształt gwiazdozbioru Korony Południowej: sama figura z liniami, bez podpisów

Historia

Korona Południowa to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza w Almageście (II wiek n.e.). Oficjalne granice gwiazdozbioru wyznaczył Eugène Delporte dla Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1930 roku.

Pytania o gwiazdozbiór Korony Południowej

Jaka jest najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru Korony Południowej?

β Coronae Australis – gwiazda o jasności 4,11 mag.

Kiedy widać gwiazdozbiór Korony Południowej?

Gwiazdozbiór Korony Południowej najlepiej widać wieczorami w sierpniu. W całości jest widoczny na szerokościach geograficznych od 44° N do 90° S.

Ile gwiazd ma gwiazdozbiór Korony Południowej?

Gwiazdozbiór Korony Południowej ma 30 gwiazd jaśniejszych od 6 magnitudo, widocznych gołym okiem pod ciemnym niebem; jedna z nich ma oficjalną nazwę IAU.

Co oznacza łacińska nazwa Corona Australis?

Łacińska nazwa Corona Australis oznacza „Korona Południowa”. Skrót gwiazdozbioru to CrA, a łaciński dopełniacz, używany w nazwach gwiazd takich jak β Coronae Australis, to Coronae Australis.