Gwiazdozbiór Jednorożca
Jednorożec (łac. Monoceros) to gwiazdozbiór leżący na równiku niebieskim, najlepiej widoczny wieczorami w lutym. Najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru jest α Monocerotis (3,93 mag). Gwiazdozbiór Jednorożca zajmuje 482 stopnie kwadratowe nieba i jest 35. pod względem wielkości spośród 88 gwiazdozbiorów.
Do swobodnego użytku – wystarczy podpis: Atlas of the Sky (constellationmap.org), CC BY 4.0 · Więcej
Umieść ten obraz na swojej stronie
Szczegółowa mapa gwiazdozbioru Jednorożca
Najważniejsze dane
| Nazwa łacińska | Monoceros (dopełniacz: Monocerotis) |
|---|---|
| Skrót | Mon |
| Znaczenie | Jednorożec |
| Powierzchnia | 482 stopnie kwadratowe (35. miejsce na 88) |
| Położenie | rektascensja 7,0 h, deklinacja −2° |
| Widoczność | cały gwiazdozbiór widać na szerokościach od 79° N do 78° S |
| Najlepszy miesiąc | Luty (około 21:00) |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Monocerotis |
| Gwiazdy jaśniejsze od 6 mag | 74 |
| Gwiazdy z nazwą IAU | brak |
| Obiekty Messiera | M50 |
| Sąsiednie gwiazdozbiory | Wielki Pies, Mały Pies, Bliźnięta, Hydra, Zając, Orion, Rufa |
Jak znaleźć gwiazdozbiór Jednorożca
Na szerokości 40° N (Hiszpania, Włochy, USA, Japonia) w lutowe wieczory trzeba spojrzeć na południe: około 21:00 gwiazdozbiór Jednorożca góruje na wysokości mniej więcej 48° nad południowym horyzontem. Na szerokości 35° S (Australia, RPA, Argentyna) góruje na północy, około 57° nad horyzontem. Dobrze widać go także miesiąc wcześniej i miesiąc później (w styczniu i w marcu) – góruje wtedy mniej więcej o dwie godziny później lub wcześniej.
Gwiazdozbiór Jednorożca graniczy z gwiazdozbiorami Wielkiego Psa, Małego Psa, Bliźniąt, Hydry, Zająca, Oriona i Rufy.
Gwiazdy gwiazdozbioru Jednorożca
Gwiazdozbiór Jednorożca ma 74 gwiazdy jaśniejsze od 6 magnitudo – granicy widoczności gołym okiem pod ciemnym niebem. Oto najjaśniejsze z nich:
| Gwiazda | Oznaczenie | Jasność (mag) | Typ widmowy | Odległość |
|---|---|---|---|---|
| — | α Monocerotis | 3,93 | K0III | — |
| — | γ Monocerotis | 3,98 | K1.5IIIBa0.3 | — |
| — | δ Monocerotis | 4,15 | A2V | — |
| — | ζ Monocerotis | 4,34 | G2Ib | — |
| — | ε Monocerotis | 4,44 | A5IV | — |
| — | 18 Monocerotis | 4,47 | K0+IIIaBa0.2 | — |
| — | 13 Monocerotis | 4,5 | A0Ib | — |
Obiekty głębokiego nieba w gwiazdozbiorze Jednorożca
W gwiazdozbiorze Jednorożca leży jeden obiekt z katalogu Charlesa Messiera:
- Messier 50 (M50): gromada otwarta, 5,9 mag
Gwiazdozbiór Jednorożca do druku: mapa i kształt figury
Czarno-biała wersja do wydruku i sam kształt gwiazdozbioru Jednorożca bez podpisów – przydatne do szkolnych projektów, kart pracy i nauki rozpoznawania figury na niebie.
Historia
Jednorożec to gwiazdozbiór wprowadzony około 1600 roku przez holenderskiego kartografa Petrusa Planciusa. Oficjalne granice gwiazdozbioru wyznaczył Eugène Delporte dla Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1930 roku.
Pytania o gwiazdozbiór Jednorożca
Jaka jest najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru Jednorożca?
α Monocerotis – gwiazda o jasności 3,93 mag.
Kiedy widać gwiazdozbiór Jednorożca?
Gwiazdozbiór Jednorożca najlepiej widać wieczorami w lutym. W całości jest widoczny na szerokościach geograficznych od 79° N do 78° S.
Ile gwiazd ma gwiazdozbiór Jednorożca?
Gwiazdozbiór Jednorożca ma 74 gwiazdy jaśniejsze od 6 magnitudo, widoczne gołym okiem pod ciemnym niebem; żadna z nich nie ma oficjalnej nazwy IAU.
Co oznacza łacińska nazwa Monoceros?
Łacińska nazwa Monoceros oznacza „Jednorożec”. Skrót gwiazdozbioru to Mon, a łaciński dopełniacz, używany w nazwach gwiazd takich jak α Monocerotis, to Monocerotis.
