Sterrenbeeld Vosje

Het Vosje (Latijn: Vulpecula) is een sterrenbeeld aan de noordelijke hemel dat je ’s avonds in september het best ziet. De helderste ster is Anser (magnitude 4,44). Het Vosje beslaat 268 vierkante graden en is daarmee het 55e grootste van de 88 sterrenbeelden.

Bijgewerkt: 2026-11-01

Sterrenbeeld Vosje: de belangrijkste sterren verbonden door lijnen — De vorm van het sterrenbeeld Vosje: de helderste sterren verbonden door de traditionele figuur.

Gratis te gebruiken met bronvermelding: Atlas of the Sky (constellationmap.org), CC BY 4.0 · Meer informatie

Deze afbeelding op je website plaatsen

Plak deze HTML in je pagina. Zo verschijnt de afbeelding met de bronvermelding die de licentie vraagt.

<a href="https://constellationmap.org/nl/sterrenbeelden/vosje/"><img src="https://constellationmap.org/nl/img/sterrenbeelden/sterrenbeeld-vosje.png" alt="Sterrenbeeld Vosje: de belangrijkste sterren verbonden door lijnen" width="800" height="800" loading="lazy"></a>
<br><small><a href="https://constellationmap.org/nl/sterrenbeelden/vosje/">Sterrenbeeld Vosje</a> · Atlas of the Sky (constellationmap.org), <a href="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/">CC BY 4.0</a></small>

Gedetailleerde sterrenkaart van het Vosje

Sterrenkaart van het sterrenbeeld Vosje met lijnen tussen de sterren, de helderste sterren met naam (Anser), het Messierobject M27, de IAU-grens en de aangrenzende sterrenbeelden — Kaart van het Vosje: lijnen verbinden de sterren van de traditionele figuur, de stippellijn is de officiële IAU-grens. Sterrennamen en Griekse letters geven de helderste sterren aan.

Gegevens

Latijnse naam	Vulpecula (genitief: Vulpeculae)
Afkorting	Vul
Betekenis	het Vosje
Oppervlakte	268 vierkante graden (55e van 88)
Positie	rechte klimming 20,2 h, declinatie +25°
Zichtbaar vanaf	breedtegraden van 90° NB tot 61° ZB (het hele sterrenbeeld)
Beste maand	september (rond 21.00 uur)
Helderste ster	Anser
Sterren helderder dan magnitude 6	45
Sterren met een IAU-naam	1
Messierobjecten	M27
Aangrenzende sterrenbeelden	Zwaan, Dolfijn, Hercules, Lier, Pegasus, Pijl

Bronnen: posities, magnitudes en kleuren van sterren uit de Yale Bright Star Catalogue; grenzen van sterrenbeelden en sternamen van de IAU; oppervlakten en afstanden uit Wikidata; figuren van de sterrenbeelden door M. van der Sluys. Hoe de kaarten gemaakt worden.

Zo vind je het Vosje

Vanaf 40° NB (Zuid-Europa, de VS, Japan) kijk je op avonden in september naar het zuiden: rond 21.00 uur staat het Vosje op zijn hoogst, ongeveer 75° boven de zuidelijke horizon. Vanaf 35° ZB (Australië, Zuid-Afrika, Argentinië) staat het sterrenbeeld op zijn hoogst in het noorden, ongeveer 30° boven de horizon. Ook de maanden ervoor en erna (augustus en oktober) zijn goed: dan staat het er een paar uur later of eerder.

Het Vosje grenst aan de sterrenbeelden Zwaan, Dolfijn, Hercules, Lier, Pegasus en Pijl.

Waar het sterrenbeeld Vosje aan de nachthemel staat, tussen de sterrenbeelden Zwaan, Dolfijn, Hercules, Lier, Pegasus en Pijl — Het Vosje (gemarkeerd) tussen de omliggende sterrenbeelden. Heldere sterren staan met naam aangegeven, zodat je je kunt oriënteren.

Sterren van het Vosje

Het Vosje telt 45 sterren die helderder zijn dan magnitude 6, de grens van wat je onder een donkere hemel met het blote oog ziet. Dit zijn de helderste:

Ster	Aanduiding	Magnitude	Spectraaltype	Afstand
Anser	α Vulpeculae	4,44	M0III	326 lj

Deep-sky-objecten in het Vosje

Het Vosje bevat één object uit de catalogus van Charles Messier:

Halternevel (M27): planetaire nevel, 7,5 mag

Sterrenbeeld Vosje om te printen: kaart en lijntekening

Een zwart-witversie om te printen en een eenvoudige lijntekening van de figuur van het Vosje: handig voor spreekbeurten, werkstukken en werkbladen, en om de vorm te leren herkennen.

Zwart-witte sterrenkaart van het sterrenbeeld Vosje om te printen, met sterrennamen, lijnen en grens

Lijntekening van het sterrenbeeld Vosje: de figuur van het Vosje zonder namen

Geschiedenis

Het Vosje is in 1690 ingevoerd door de Poolse astronoom Johannes Hevelius. De officiële grens werd in 1930 door Eugène Delporte vastgelegd voor de Internationale Astronomische Unie.